غزل کویری

   ....   

سکوت کن

تا زل بزنیم به حقا رت چشمانی که زیر پایت نعش می شوند

چون تفاله ای ناچیز،

محبوب من!!

مجال نیست ،

من و تمام معشوقه های شهر

باید سیاه بپوشیم

تا به باغ برویم

تشییع تو

ادای دینی دوباره است

به گل سرخی که ایستاده مرد.